Als meisje was ik gefascineerd door land- en wegenkaarten. Waar zijn we nu, waar gaan we naar toe en hoe ziet het er daar uit? Tijdens vakanties mocht ik met de kaart op schoot de richting naar de volgende camping aangeven. Leuk! 🙂 Nog steeds heb ik er plezier in om vóór een vakantie eerst op de kaart te kijken, me zo een beeld te vormen van de nieuwe omgeving en dan precies het goede overnachtingsplekje te kiezen.
Het leven ervaar ik bij tijd en wijle als een reis door een ondoorgrondelijk en ingewikkeld labyrint. Aangezien ik hier, om welke reden dan ook, moet zijn, heb ik het er echter mee te doen. Na heel wat jaren voor mijn gevoel willekeurige afslagen nemen, rondjes draaien op rotondes en doodlopende straten ingaan, worden er met de tijd tipjes van de sluier opgelicht. Wie ben ik? Wat kom ik hier doen? En wat doet er werkelijk toe?
Vele wegen leiden naar Rome en inzicht kan op allerlei manieren worden verkregen, maar voor mij is astrologie als een wonderbaarlijke en magische manier van kaartlezen. Alsof ik in staat ben een stukje van mijn blauwdruk in te zien. Het geeft misschien niet zozeer aan waar ik heen moet, maar het geeft me wel een idee van waar ik vandaan kom, waar ik me nu bevind en wat een oriëntatiepunt, een richting zou kunnen zijn en dat geeft houvast. Bovendien laat het me met meer liefde en compassie naar mezelf kijken. Achteraf gezien waren die afslagen namelijk helemaal niet zo willekeurig.